Warstwy

Skały osadowe układają się warstwowo. Po­wierzchnia ograniczająca każdą warstwę od góry świadczy o przerwie, jaka nastąpiła podczas sedy­mentacji, czyli tworzenia się osadu. Z reguły poszczególne warstwy układają się równolegle do powierzchni terenu. Ruchy skorupy ziemskiej mogą jednak doprowadzić do wygięcia warstw skalnych i pierwotnie horyzontalne warstwy mogą znaleźć się w całkiem nowym położeniu, nierzadko prosto­padle do powierzchni Ziemi. Ukształtowanie po­wierzchni osadu pozwala geologom zrekonstruo­wać warunki panujące w czasie powstawania skały. Pęknięcia podobne do powstających na dnie wy­schniętych zbiorników wodnych świadczą, że przy­najmniej przez pewien czas górna powierzchnia osadu znajdowała się na wolnym powietrzu, a nie pod wodą. Na powierzchni osadu znaleźć też moż­na różnego rodzaju odciski, m.in. ślady zwierząt. Dzięki temu często łatwiej jest zrekonstruować roz­miary zwierząt, ich wagę i prędkość z jaką się poruszały po wilgotnym podłożu.